De Regenboogbrug

 

Aan de andere kant van de hemel is een plek die de regenboogbrug genoemd wordt.

Als een dier, wat een hele sterke binding heeft met iemand hier,

overlijdt, gaat dit huisdier naar de Regenboogbrug.

 

Daar zijn graslanden en heuvels voor al onze speciale vrienden zodat

ze kunnen rennen en samen kunnen spelen.

Er is genoeg eten, water en zonneschijn en onze vrienden zijn er warm en comfortabel.

 

Alle zieke en oude dieren worden hersteld in gezondheid en kracht;

die gewond of verminkt waren, worden weer ongeschonden en sterk,

precies zoals wij ze ons herinneren in onze dromen.

 

De dieren zijn gelukkig en tevreden, maar er is één klein ding:

ze missen allemaal een speciaal iemand, iemand die achtergelaten is.

 

Ze rennen en spelen samen, maar er komt een dag waarop er één plotseling stopt en de verte in kijkt.

Zijn heldere ogen staan strak; zijn lichaam begint verlangend te trillen.

 

Opeens breekt hij uit de groep, vliegt over het gras, sneller en sneller...

Je bent gezien, en wanneer jij en je speciale vriend elkaar eindelijk treffen,

houdt je hem stevig vast in jullie vreugdevolle weerzien,

om nooit meer gescheiden te worden.

 

De vrolijke kussen regenen op je gezicht; je handen aaien de liefdevolle kop, en je kijkt weer in die

 vertrouwde ogen, zo lang al weg uit je leven, maar altijd aanwezig in je hart.

 

Dan kruis je de Regenboogbrug samen.

 

Een huisdier word nog maar al te vaak niet serieus genomen, maar een ieder die dit verdriet

met zich mee draagt zal mijn pijn en verdriet begrijpen.